ಮತ್ತೂ ಮರಿಯಾ

ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮರಿಯಾ ಎಂಬ ಗಿಣಿ ಇದ್ದಿತು. ಅದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವವರೆಗೂ ಮಾತಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರೂ ನಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಯಾರೂ ಅದರ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

In a village lived a parrot named Mariya. It chattered from morning till night. Everyone laughed, but nobody really listened.

ಒಂದು ದಿನ ಸಂಜೆ, ತೋಟಕ್ಕೆ ಒಂದು ನರಿ ನುಗ್ಗಿತು. ಮರಿಯಾ ಅದನ್ನು ನೋಡಿತು. 'ನರಿ ಬಂತು! ನರಿ ಬಂತು!' ಎಂದು ಕಿರುಚಿತು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರೂ, 'ಮರಿಯಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೀಗೇ ಕಿರುಚುತ್ತದೆ' ಎಂದು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರು.

One evening a fox crept into the garden. Mariya saw it and screeched, 'The fox is here!' But everyone ignored it — Mariya always screeched.

ಮರಿಯಾ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು. ಅದು ಸುಮ್ಮನಾದಿತು, ಕೆಳಗಿಳಿದು, ನರಿಯ ಮುಂದೆ ಹಾರಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಗ್ಗಿತು. ನರಿ ಭಯಪಟ್ಟು ಓಡಿಹೋಯಿತು. ಆ ದಿನದಿಂದ ಮರಿಯಾ ಕಡಿಮೆ ಮಾತಾಡಿ, ಹೆಚ್ಚು ಕೇಳತೊಡಗಿತು.

Mariya understood its mistake. It fell silent, swooped down at the fox, and pecked hard. The fox fled. From that day, Mariya spoke less and listened more.